Şahmeran

Tarsus yöresinde, yerin altında yaşayan başları insan, belinden aşağısı yılan biçiminde olan, Maran isminde canlılar varmış. Maranlar her ne kadar insanlardan gizlenerek yaşasalar da çok kıymetli hekimlik bilgileri olan ve bu bilgiler ile insanlara gizlice yardım eden iyi niyetli varlıklarmış...

  • 14.11.2016
  • Pelin Sürmeli

Maranların ecesi olan Şahmeran da halkı tarafından çok sevilen, çok iyi niyetli bir varlıkmış. Bir gün Cemşab isimli bir genç, arkadaşları ile Tarsus mağaralarında bal aramaya koyulmuş. Cemşab mağaranın derinliklerine girip çıkarttığı balı arkadaşlarına verdiğinde, arkadaşları balı alıp kaçmış ve Cemşab’ı mağarada bırakmışlar. Cemşab ne yapacağını bilemez halde etrafına bakarken yerde küçük bir delik görmüş. Deliğin içinden ışık çıkıyormuş, Cemşab ne olduğunu merak edip cebindeki bıçakla deliği kazıyarak içine bakmış ve ömr-ü hayatında gördüğü en güzel bahçeyi bulmuş. Çaresizlik ve merakla bahçeye giren Cemşab, Şahmeran ile tanışmış. Zaman içerisinde Şahmeran’dan hekimlik öğrenmiş ve onun güvenini kazanmış. Bir gün ailesinin özlemine dayanamayacağını anlayan Cemşab, evine dönmeye karar vermiş. Şahmeran da sevgili dostu Cemşab’a, Maranların yerini asla kimseye söylememesi gerektiğini sıkı sıkı tembihlemiş. Gel zaman git zaman, Cemşab bu sırrı uzun sure saklamış. Bir gün, ülkenin padişahı amansız bir hastalığa yakalanmış. Ülkedeki hiç bir hekim bu hastalığa çare olamayınca Vezir ancak Şahmeran’ın bu derde deva olabileceğine inanmış ve ülkedeki herkesi tek tek sorguya çekmiş.

 

Şahmeran’ı gören insanın derisi pullanırmış, Vezir de insanları hamama davet ederek gizlice derilerine bakmış. Böylece Cemşab, sırrını saklyacağına söz verdiği Şahmeran’ın yerini açıklamak zorunda kalmış.

Vezir, Şahmeran’ı tutsak aldığında, Şahmeran Cemşab’ın çok üzgün olduğunu görmüş ve bir suçu olmadığına inanmış. ‘Suyumu Vezire içir, etimi de padişaha yedir’ demiş. Cemşab, Şahmeran öldürüldükten sonra etini padişaha yedirince padişah iyileşmiş. Sonra suyunu vezire içirmiş ve kötü kalpli vezir oracıkta ölüvermiş. Rivayet olunur ki Şahmeran’ın öldüğünü hiç bir Maran bilmezmiş ve öğrendikleri gün yer altından çıkarak Tarsus’u basacak ve insanlardan Şahmeran’ın intikamını alacaklarmış.

Bu Yazıyı Paylaş:

Benzer Yazılar:

Bir Köyün Mor Hikayesi

Bir Köyün Mor Hikayesi

Ülkemizde keşfedilmeyi bekleyen, son zamanlarda doğa fotoğrafçılarının ve gezginlerin gözde mekânı olan Isparta’nın Keçiborlu ilçesine bağlı Kuyucak Köyü… Gülü ile tanıdığımız bu coğrafya, artık lavantası ile de ön plana çıkmakta.

Devamını Oku
Salça Zamanı

Salça Zamanı

Çocukluğumuzda mahalledeki arkadaşlarımızı kıskandıracak şeylerden biri anneden gelen salçalı ekmekti. Onu bu kadar lezzetli yapan neydi? Güneşin altında koşup oynadıktan sonra yatışan açlık mı yoksa ekmeğin anne elinden sevgiyle gelişi mi?

Devamını Oku
Turuncu Bir Akdeniz Hikayesi

Turuncu Bir Akdeniz Hikayesi

Akdeniz güneşi yalnız doğayı ve toprak dostlarını değil, kültürü de yorulmaksızın besler asırlardan beri. Üzerinde Akdeniz güneşinin eksilmediği Turuncubağ'a bir selamdır bu yazı...

Devamını Oku