Ege’nin Kıyısında bir Sakin Şehir

Etrafındaki her yer çılgınken, sakin kalmak dâhicedir derler. Bunun mümkün olduğu yer kaldı mı sahi ülkemizde? Cittaslow denen diyarlar belki de dâhilerin yeni sığınağı.

  • 17.11.2017
  • Gerçek Karaman

Yavaş şehir kavramı 1999 yılında İtalya’nın Greve in Chianti kentinde eski belediye başkanı Paolo Saturnini’nin öncülüğünde ortaya çıkıyor. İtalyanlar sakinliği seven insanlar; gelecekte şehirlerin üretmekten çok tüketen, hızlı yaşanılan, eski haline göre hızlıca değişecek yerler olduğunu görüyorlar. Çok da haklılar! Şimdi görüyoruz ki benliğini kaybeden şehirler, mahalleye dönüştürülen köyler günden güne artıyor. Yavaş şehir kavramı yerel kültürü koruma ve sürdürülebilir turizmi yaygınlaştırmaya bir davet, bir teşvik aslında.

 

Sakin, yavaş şehir anlamına gelen cittaslow; geleneklerine sahip çıkan, yaşamı yaşamaktan zevk alır hızda tutmaya çalışan, yerel el sanatlarını geliştirip sürdürebilen, kendi gıdasıyla karnını doyurmasını bilen, alışverişinde kendi esnafına kazandıran, mimarisini, bu yolla da tarihini bozmayan bir şehir kavramı olarak karşımıza çıkıyor. Anlamını okumak bile insanın aklında küçük, sevimli hayaller uyandırırken, bu unvanı alan yerleri keşfetmek, sakin kelimesi içinde saklı olan huzuru görmek farz oluyor. Bu unvanın ilk sahibi olan Seferihisar işte böyle bir durak.

İzmir gibi büyük bir şehirde olup sakin kalmayı başarabilen ve her adımımda hayranlığımın arttığı bu ilçede “yavaş” felsefesi herkesçe benimsenmiş. Ne bir fast-food restoranı var etrafta, ne trafik derdi.

Organik veya ekolojik gıdaya sadece pazardan değil çevredeki her yerden ulaşılabiliyor burada. Yerel pazarında el emeği yemekler, havası, insanı temiz, eserlerine gözü gibi bakan, geleneğinden kopmayan bir halk, bir şehir çıkıyor karşımıza. En önemli şeylerden biri de bu unvanı benimseyebilmek, dahası gururla taşımak.

 

Seferihisar’ın peşi sıra geliyor nice güzel diyar: Akyaka, Eğirdir, Şavşat, Uzundere, Gerze ve niceleri. İçlerinde saklı olanı dışa vuruyor, tüm dünyayla paylaşıyorlar. Kentten kente yayılan bir huzur farkındalığı belki de. Türkiye’den 14 şehir doğasına, esnafına, zanaatkarına, kültürüne, tarihine, yemeğine, her şeyden önce de kendine saygı duyarak bunu sürdürüyor. Felsefeyi çıkarmak kadar bu felsefeye ayak uydurmanın da önemini gösteriyor bizlere bu nadide 14 şehir. Buralara yolu düşen herkes bir şeyi aklına iyice kazıyor: Getirileri ne derece geniş olursa olsun, modern dünyanın düzeni yerel kültürün eline su dökemeyecek.

 

 

 

Çağan Irmak'ın yönetmenliğini yaptığı 2010 yılında çekilen Seferihisar belgeseli.

 

 

Bu Yazıyı Paylaş:

Benzer Yazılar:

Bizi Biz Yapandan Bizi Bir Yapana

Bizi Biz Yapandan Bizi Bir Yapana

“Burada dört katman var: Bir, Doğu yaratıcılığının en eski hünerleri, güzel şeyler; iki, eskiden ‘sanayi’ denilen lonca düzeninin eski ve en seçme eserleri; üç, en yeni teknoloji ve isteklere göre üretilen tasarımlar; dört, gelmiş geçmiş tarih boyunca en değerli hammaddeler; altın, gümüş, elmas ve benzerleri”*

Devamını Oku
Binyıllar Öncesinden Bugüne Çatalhöyük

Binyıllar Öncesinden Bugüne Çatalhöyük

Bundan 9400 sene önce yaşasaydınız gözlerinizi nasıl bir güne açardınız? Bunu hafızada canlandırmak zor olsa da, Anadolu Medeniyetleri Araştırma Merkezi'nde 25 Ekim'e kadar sürecek olan Çatalhöyük sergisinde, sanal gerçeklik gözlükleri ile 9400 yıl öncesinin günbatımını izlemek ve boynuzlarla dekore edilen Çatalhöyük evlerinin içinde yemek yemek mümkün!

Devamını Oku
Sanatın Köyü Bademler

Sanatın Köyü Bademler

Bir köy düşünün tiyatrosu, kütüphanesi olsun. Üstelik bir oyuncak müzesine de sahip olsun. Halkının sıcakkanlılığını görünce “neden daha önce gelmemişim ki” diye hayıflansın insan.

Devamını Oku