Bir Tango Bestekarı: Necip Celal

“ben de gönül çektim eskiden/ yandı hayatım bu sevgiden/ anladım ki bir aşka bedel/ gençliğimmiş elimden giden”

  • 12.01.2017
  • Berkin Şafak Şener

“Duydunuz mu? Nazır Mehmet Celaleddin’in oğlu olmuş!” diye fısıldanır yüzyılın hengamesine gebe İstanbul sokaklarında. Necip olsundu adı, soyunu sürdürsün, yüceltsindi. Lakin gencecikken kapkara bir perde indi gözlerine. Şifa bulmaya ağabeyinin peşinden Almanya’ya uzandı yolu. Doğu Akdeniz müziğinin demirbaşları kanun ve uddan sonra Profesör Habermann’dan keman dersi aldı. Memlekete dönünce Tahir Sevenay’dan ders alıp ilk fokstrotlarını besteledi. 

Lakin esas şöhret “Mazi” bestesiyle gelecekti. Sözleri Necdet Rüştü Efe’ye ait besteyi Seyyan Hanım, o güvercin tedirgini sesiyle meşhur edecekti.

“Sevgim tek kaynağımdır. Kendimi hiç zorlamam. Daima hislerimin elinde işlerim ve ekseriya geceleri çalışırım. 1929'da bir başkasını hakikaten çok seviyordum. Bu kız İstanbul'dan uzaklaşmak mecburiyetinde* [kalınca] geç vakit Boğaz’da çok sevdiğim İstinye’ye döndüm. Karşıdaki sırtlardan yükselen mehtabın akan sulara serptiği sarı parlak benekler koyu yeşil dalgaların üstünde kah uçuşuyorlar kah batıp biraz sonra yine beliriyorlardı. O zaman sağlam olan gözlerimi, bu sarı parıltıların üstünde tespit ettim. Zerreler büyüdü ve karşımda bana iki satır mektup bile yazmadan meçhule uçup giden sevgilinin hayali belirdi. Bir müddet ona baktım. Az sonra bu hayalle gözlerimin arasında gittikçe kalınlaşan bir buzlu cam belirdi. Zira ağlıyordum. Kafamın içinde akisler yapan melodinin peşi sıra hemen piyanoya oturdum ve ilk tangomu besteledim.”**

 

 

Dinlerken nicelerini maziperest yapacak bu bestenin olası şöhretini düşünerek gösterişli dizeler de yazmıştır Andel. “Geçmiş zaman olur ki hayali cihana değer” sözünün kendisine ait olduğu rivayet edilir. Yazılanlar ve söylenenlerin debdebesi bir yana gözleri görmeyen bir bestekar olmanın ağırlığı tüm bestelerinde hissedilir Andel’in. Seksen küsur sene sonra dahi genç hanendelerce icra edilen besteleri radyolardan ve kayıtlardan Anadolu evlerine misafir olmaktadır hala. Henüz 28 yaşında verdiği mülakatta “ne tarafına dokunsak elem ve ıstırap dolu bir hayatın ağır havasıyla başımız dönüyor…”* diye yazılmış. Bugün ise ferah bestelerinin naif rüzgarları esiyor şehirlerimizin semalarında.

 

 

*30 Sonkanun 1935, Perşembe Dergisi

**Ertaş, E. “Necip Celal Andel: Mazi kalbimde bir yaradır.” http://emirertas.blogspot.in/2015/03/necip-celal-andel-mazi-kalbimde-bir.html

 

 

Bu Yazıyı Paylaş:

Benzer Yazılar:

Demir Ustası

Demir Ustası

Tokmağın sesinden konuğu bildirecek kadar efsunlu bir zanaat demircilik. Bu engin Anadolu’da ceviz kapı ile demir tokmağın ezeli sevdası hangi hayırların habercisi oldu kim bilir? Kapı her çalınışında hangi yüreklere heyecan, hangi akıllara efkar düştü kim sorar? Asırları var Safranbolu’nun taş kaldırımlarında yankılanır tok demir sesleri. O sesler ki emektar demir ustalarının şaheseri.

Devamını Oku

Galata’dan

Şehrin görmüş geçirmiş yüzüdür Galata. Yolcu ile hancıyı, haklı ile haksızı, sâki ile garsonu ayırt edendir o. Yokuşlara vuranların derdini, sokak kedilerinin sıkılgan nefesini, kaldırımların ağlamaklı taşlarını bilir, bildirir Galata.

Devamını Oku
Tirilye'de Bir Taş Mektep

Tirilye'de Bir Taş Mektep

Orhan Pamuk büyük toplumsal değişimlerden sonra geçmişin sosyo-kültürel izlerinin hüzne dönüştüğünden, bu yüzden şehirlerin hüzün dolu olduğundan bahseder. İstanbul gibi… Fakat ben size bugün bambaşka bir hikaye anlatacağım…

Devamını Oku